من درد تو را ز دست آسان ندهم

باید از فکر ِ تو فرار کنم، باید از این به بعد لال بشم

عشق ِ من مایه ی عذاب توئه، باید این عشقو بی خیال بشم

قهر کن، تلخ شو، خرابم کن، با نگاهت منو به دار بکش

من که بی اختیار مالِ توام، تو از این ماجرا کنار بکش!

گنگ و دلواپسم تمام شبام، از تو لبریز، از خدا رونده

مثل یک کهکشان خالی که، از شهاباش بی خبر مونده

فک نکن ساده میگذره وقتی بوی عطرت تو هیچ اتاقی نیست

فک نکن حال ِ زندگیم خوبه، دل بریدن که اتفاقی نیست!

دل من داره باورش می شه باید از خواب مسخره ش پاشه

حتی یک بــــار هم ندیده کسی آخر شاهنامه خوش باشه

شبم از بغض خسته شد اما، غصه ها تا سپیده بیدارن

منو از قصه خط بزن شاید گریه هام از تو دست بردارن...

«محدثه هدایتی»

+حال همگی خوبه؟ :)